“ABD televizyonlarında Native seviyesinde İngilizcesiyle Türkiye'nin operasyonu hakkında konuşan bir isim var; 24 Haziran öncesi Öcalan'ın mektubunu okuyan Ali Kemal Özcan'ın oğlu…”

Karar muharriri Yıldıray Oğur, Amerikan televizyonlarına bu ara Suriye’de olan biten üzerine sık sık çıkıp konuşan bir isim olduğunu, bu kişinin …

Karar muharriri Yıldıray Oğur, Amerikan televizyonlarına bu ara Suriye’de olan biten üzerine sık sık çıkıp konuşan bir isim olduğunu, bu kişinin İngilizceyi de Native seviyede konuştuğunu söyledi. Oğur, bu kişinin HDP’nin ABD temsilcisi Giran Özcan olduğunu anlatırken değişik de bir haber verdi. Buna nazaran Giran Özcan, Abdullah Öcalan’ın 24 Haziran öncesi kaleme aldığı mektubunu okuyan Tunceli Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden Doç. Dr. Ali Kemal Özcan’ın oğlu. 

“Türkiye’de gündem daima değiştiği için unutmuş olanlar olabilir” diyerek hatırlatma yapan Oğur, “Başka bir bilanço da mümkün” başlığıyla yayımlanan yazısında şunları kaydetti:

Amerikan televizyonlarına bu ara Suriye’de olan biten üzerine sık sık çıkıp konuşan bir isim var. Native seviyesinde konuştuğu İngilizcesiyle Türkiye’nin Suriye’deki operasyonunu eleştiriyor, oradaki Kürtlerin durumunu savunuyor; HDP’nin ABD temsilcisi Giran Özcan. Warvick Üniversitesi’nde Sosyoloji okumuş.

Tıpkı pederi üzere.

Pederi, yani Tunceli Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden Doç. Dr. Ali Kemal Özcan.

Türkiye’de gündem daima değiştiği için unutmuş olanlar olabilir.

Doç. Özcan ile İstanbul’da 23 Haziran’daki tekrar seçimlerinden günler evvel 20 Haziran akşamı tanışmıştık.

Anadolu Ajansı’nın “Öcalan HDP’ye İstanbul seçimlerinde tarafsızlık daveti yaptı” son dakika haberi olarak duyurduğu mektubu İmralı’ya gidip alarak, açıklayan doçent.

Hani Devlet Bahçeli’nin “Teröristbaşının mektubu HDP’nin vahim sapmasına, Zillet İttifakı’na verdiği rezil desteğine itirazın, reaksiyonun ve bundan duyduğu rahatsızlığın yapıtı ve sonucudur” dediği mektup.

Ancak esas değişik açıklama Cumhurbaşkanı Erdoğan’dan gelmişti:

“Burada aslında bir iktidar savaşı var. Bu iktidar savaşında HDP, PKK kanadında yaşanan bu savaş, doğal Öcalan ve Demirtaş noktasında da önemli bir iktidar savaşına akıllıca bir kayma gösteriyor. Velev daha da ileri, dağ da bu işin içerisinde. Ben bunu biraz daha ileri taşıyorum, Avrupa da. Bu süreç içerisinde Öcalan, kendi iktidarını bunların hiçbirine kaçırmak istemiyor. Bununla ilgili de çok sert açıklamaları var. Yani Demirtaş’a hesap sormaktan tutun da dağa hesap sormaya varıncaya kadar. Onların kendisine ihanet ettiği inancında ve bu ihaneti sebebiyle de onlara yönelik kesin halleri var.”

O günlerde bu açıklama üzerinde yalnızca seçimler için yapılmış oldukça pragmatik bir manevra olarak konuşulmuştu.

Halbuki Cumhurbaşkanı’nın herhalde devletin taze malumatlarına dayanarak yaptığı Öcalan-Kandil çekişmesi tahlili yalnızca lokal seçimlerle ilgili üzere değildi.

Buraya en sonda tekrar döneceğiz.

Ancak bugün PKK/YPG Türkiye’nin bütün kuvvetini harcadığı yerindeki yegane güvenlik ve dış siyaset sorunu haline gelmişken, bundan yalnızca beş ay evvel bu örgütlerin kurucusu ve önderiyle bir diyalog süreci yaşandığını galiba hatırlayan kalmadı.

Tuhaf şeyler olmuştu.

2019 yılının birinci aylarından itibaren mahallî seçim gündeminin arasında çok dikkat çekmese de ABD ile Türkiye arasında Suriye merkezli ağır bir görüşme trafiği başlamıştı.

Savunma Bakanı Hulusi Akar ABD’ye gitmiş, ABD’nin Suriye hususî temsilcisi James Jeffrey tekraren Ankara’ya gelip görüşmeler yapmıştı.

Cumhurbaşkanı Şubat 2019’da Ankara’da görüştüğü bir ABD’li heyete “ABD’nin Suriye’den çekilmesinin nahiyede terör örgütlerinin istismar edeceği otorite boşluğu oluşturmaması değerlidir… Tüm terör örgütleriyle savaşa kararlıyız. ABD’nin de bizimle birebir hassasiyetleri paylaştığını düşünüyorum” demişti.

Tam bu görüşme trafiği sürerken değişik bir şey daha oldu.

2011’den beri avukatlarıyla ve 2015’den beri ise hiç kimseyle görüştürülmeyen Öcalan’la avukatlarının görüşmesine devlet yeşil ışık yakıverdi. Üstelik Öcalan’ın görüşme kısıtlılığının kaldırıldığını şahsen Adalet Bakanı açıkladı.

2 Mayıs günkü görüşmede Öcalan, o sırada süren açlık grevlerini bitirme daveti yapmış fakat esas iletileri tekrar enteresandır ki Suriye üzerine olmuştu. Ne demişti, hatırlayalım:

“İnanıyoruz ki SDG kapsamında Suriye’deki dertlerin çatışma kültüründen uzak durularak; içinde bulundukları konumun, durumun Suriye’nin bütünlüğü çerçevesinde Anayasal teminata kavuşturulmuş mahallî demokrasi perspektifinde tahlile ulaştırılması amaçlanmalıdır. Bu bağlamda Türkiye’nin hassasiyetlerine de hassas olunmalıdır.”

Ve akabinde İmralı’ya her hafta avukatlar gitmeye başladı. 22 Mayıs, 12 Haziran ve 18 Haziran’da Öcalan avukatlarıyla görüştü, tahlil sürecine hazır olduğu bildirileri verdi. Son görüşmesini ise 20 Haziran’da Doç. Dr. Ali Kemal Özcan’la yaptı.

23 Haziran seçimlerinden sonra ise Öcalan’ın avukatlarının görüşme talepleri 13 defa reddedildi.

Ta ki 7 Ağustos gününe kadar.

Evet 7 Ağustos günü ne olmuştu?

Ona gelmeden Öcalan’ın Suriye’de YPG’ye Türkiye’nin hassasiyetlerine dikkat edin iletisi vermesinden sonra olanları bir kez daha hatırlayalım.

PKK’nın Kandil’deki başkanı Cemil Bayık Washington Post’a bir yazı yazıp “Şimdi Kürtlerle Türk devleti arasında barış zamanı” demiş.

Suriye’deki YPG’nin kumandanı Mazlum Kobani, ekip elbiseli olarak Cenevre’de BM ile evlat savaşçılara karşı mukavele imzalamış.

22 Temmuz günü de uzun bir aradan sonra Diyarbakır Valiliği birinci sefer HDP’ye bir miting için müsaade verdi. Mitingin başlığı “Onurlu barış için demokratik çözüm”dü. Bütün bunlar ortada tahlile dair bir ışık yokken yaşandı.

Mutfakta pişirilen yemek 7 Ağustos günü ortaya çıktı.

Ulusal Savunma Bakanlığı ve ABD Büyükelçiliği birer açıklama yaparak Türkiye ile ABD arasında Suriye’nin kuzeyinde inançlı kesim kurulması için muahedeye varıldığını açıkladılar. Bunun için bir de Müşterek Harekat Merkezi kurulmuştu.

Birebir gün bir şey daha oldu. 20 Haziran’dan beri kimseyle görüştürülmeyen Öcalan’a avukatlarının gitmesine müsaade verildi.

Öcalan da çok tezli bir tahlil açıklaması yaptı:

“Kürt sıkıntısını çözelim. Bir haftada çatışma durumunu, ihtimalini ortadan kaldırırım diyorum. Ben çözerim, kendime güveniyorum, tahlil için hazırım. Gelgelelim devlet de, devlet aklı da gereğini yapmalıdır.” 

Türkiye ile ABD’nin Suriye’de inançlı ortamda anlaştıkları gün, Öcalan’ın görüşme yasağı kalkıvermiş, o da bir haftada çatışma ihtimalini ortadan kaldırabileceğini söylemişti.
12 Ağustos’ta Öcalan, İmralı adasında bu defa kardeşi (TRT’ye röportaj vereni değil) Mehmet Öcalan’la görüştü.

Kardeş Öcalan, bu görüşmeyle ilgili bir açıklama yapmadı.

Bu arada Öcalan’ın 1 Eylül yerküre barış gününde PKK’ya Türkiye’den çekilme daveti yapacağı tefsirleri yapılmaya başlanmıştı.

Kardeş Öcalan üzerinden güya Kandil’e bu türlü bir davet gitmiş üzere birebir gün Duran Kalkan, örgüt televizyonuna çıkıp “Öcalan ve HDP yeni bir barış ve tahlil umudu yaratmaya çalışsa da, …savaşın sürmesi ve Kürt direnişinin tarihi rolünü oynamaya devam etmesi en güçlü olasılıktır” dedi.

Öcalan’ın davetine karşı bir yanıt üzereydi bu. Hakikaten dört gün sonra bunu tekzip eden bir açıklamayı Murat Karayılan yaptı: “Hareket ve gerilla olarak Yönetici Apo’nun ardındayız. Yönetici Apo’nun buyruk ve talimatlarını esas alıyoruz. Lakin biz savaşçıyız, direniş ve savaş bizim vazifemiz.”

Kardeş Öcalan da PKK’ya yakın bir siteye konuşarak kardeşinin Suriye ile ilgili kendisine söylediklerini aktardı: “Türkiye şayet Suriye’ye girmek isterse de bu tahlil olmayacaktır. Sahihi şu ki savaş bu halklara hiçbir şey getirmez. Suriye’de 20 yıl kaldım, orantının halkını âlâ tanırım. Oradaki Arap aşiretlerini güzel tanırım, bağlantılarım vardı. Başta Arap aşiretleri ve halklara selamlarımı ilet. Sorun demokrasiyle çözülebilir. Hiçbir hengam savaşla tahlil olmamıştır.”

Bu arada ABD’yle Suriye’de varılan mutabakatta işler yolunda üzere görünüyordu.

24 Ağustos günü Savunma Bakanı Akar “Birleşik Müşterek Harekat Merkezi tam kapasiteyle faaliyete başladığını” açıkladı: “Merkezin komutası Türk ve ABD’li birer general tarafından yürütülüyor. 1. safha faaliyetleri ile ilgili meydanda pratiklere geçildi. Bu kapsamda 14 Ağustos’ta birinci İHA uçtu. Birinci ortak helikopter uçuşu bugün öğlenden sonra yapılıyor. Ayrıyeten teröristlere ilişkin mevzilerin ve tahkimatın tahribine de başlandı.”

27 Ağustos’ta YPG’nin muahede gereği Türkiye sonundaki Tel Abyad ve Resualyn’dan çekilmeye başladığı haberleri geldi.

8 Eylül’de tekrar MSB, ​“TSK ve ABD işçisi, kara araçları ve İHA’ların iştirakiyle birinci müşterek kara devriyesine Akçakale güneyinde, Suriye tarafında başladı”ğını duyurdu.

4 Ekim’de yani Barış Pınarı Harekatı’nın başlamasından yalnızca beş gün evvelki MSB açıklamasını hatırlayalım son olarak: “Suriye’de Fırat’ın doğusunda inançlı ortam tesisi kapsamında üçüncü birleşik kara devriyesi; Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) ve ABD çalışanı, kara araçları ve İHA’ların iştirakiyle Telabyad’ın doğusunda başladı.”

Sonra Türkiye ABD ile varılan mutabakatın yürümediğini söyledi ve nihayet Trump’la Erdoğan arasındaki telefon görüşmesinden sonra Türkiye’nin askeri operasyonuna ABD yeşil ışık yaktı.

Gerisi aslında malum…

Fakat o kadar malum olmayan şeyler de var.

Bütün bu süreç boyunca, bir tarafında Öcalan’ın da olduğu, Türkiye ile YPG arasında ABD’nin arabuluculuğunda görüşmeler yapıldığıyla ilgili bu kronoloji dışında elde pek bir olgu yok.

En somut delil 9 Ekim’deki Trump’ın meşhur mektubu. Mektubun dikkatleri çeken son paragrafı değil, şu kısmı mahsusen:

“Sorunlarınızı çözmek için çok uğraştım. Yerküreyi hayal kırıklığına uğratmayın. Harika bir mutabakat yapabilirsiniz. General Mazlum sizinle müzakere yapmak istiyor ve velev geçmişte hiç yapmadığı cinsten taviz verebileceğini söylüyor. Bana gönderdiği bir mektubun bir kopyasını kapalı olmak kaydıyla iliştiriyorum.”

Bu görüşmelerin bir sonucu yönetici bilinmez elde gayrı değişik datalar de var.

6-7 Ekim 2014’de Kobani için Türkiye’yi ateşe veren, beş yıldır bütün söylemini Rojava üzerine kuran Kandil’in, bütün Rojava hayalini yıkacak bu türlü bir askeri operasyona karşı halkı sokaklara çıkmaya çağırdığı açıklamasından sonra kimse sokağa çıkmadı, YPG’ye yaptığı çekilmeyin, direnin davetleri dinlenmedi, ABD ve Rusya’yla yapılan ittifaklara ateş püsküren açıklamalarına karşın YPG bu itilaflara uyacağını duyurdu.

Enteresan bir halde HDP de bu operasyona karşı düşük profilli açıklamalarla yetindi, Demirtaş ise hiç konuşmadı.

Kandil pasif durumda kalırken süreci, Öcalan’a çok sadık bir isim olan YPG kumandanı Kobani yürüttü. Çekilmesi gerektiğinde çekildi, Türkiye’nin ABD ve Rusya ile yaptığı itilaflara karşı çıkmadı. Böylelikle 40 yıllık PKK tarihinin yerkürenin iki harika gücüyle görüşebilen birinci ve en meşhur ismi oluverdi.

Bütün bu olgularla Türkiye açısından operasyon öncesi ve sonrasının bilançosuna bakarsak…

Türkiye operasyon öncesinde ABD ile Suriye’nin kuzeyinin tamamında bir inançlı kesim muahedesine varmıştı.

Bugün, daha evvel garpta aldığı alanlar dışında yeni olarak yalnızca Tel Abyad ve Resulayn arasında bir inançlı yer var. Bu Türkiye’nin planlarındaki inançlı ortamın yüzde 40’ına tekabül ediyor. Kentleşememiş, geri kalmış bu ortamlara yalnızca coğrafi alan olarak bile 1 milyon mültecinin yerleştirilmesi mümkün değil.

Had hattındaki öbür konumlarda artık Türkiye’nin muhatabı ABD ya da YPG değil, Suriye ve Rusya. 10 kilometre içeride Rus-Türk ortak devriyesi dışında artık buralarda Suriye rejiminin yerleşik güçleri de var.

Operasyondan evvel ABD ile itilafta Türkiye’nin Kobani, Telabyad, Rasulayn, Kamışlı ve Amude başta olmak üzere 10 noktaya gözlem üssü kurulması öngörülmüştü, artık sondaki 15 noktaya Suriye gözlem üsleri kuracak.

Lakin herhalde en büyük fark, operasyondan evvel Türkiye,
yürüttüğü müzakerelerle, Öcalan vasıtasıyla Suriye’deki YPG üzerinde tesir sahibiyken, bugün ama Rusya ve ABD aracılığıyla onlara bir şeyler yaptırmaya çalışıyor.

Soçi’deki tepede okunan 10 unsurluk mutabakatın Türkçesini okuyan Mevlüt Çavuşoğlu’nun PKK/YPG dediği taraflarda, Rusçasını okuyan Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, KOS yani Kürt Savunma Güçleri dedi.

Basın açıklamasında Cumhurbaşkanı Erdoğan kesimdeki Kürtlere seslenen rastgele bir ileti vermezken, Putin Suriyeli Kürtlerle, Şam arasında müzakereler yürütülmesi gerektiği iletisini verdi. Trump her gün Kürtlerin hamisi üzere tweetler atıyor.

Türkiye ise kendi hududunda yaşayan ve yaşayacak olan Suriyeli Kürtlerden oluşan YPG’nin huduttan 30 kilometre aşağıya kaydırılmasıyla dertlerini halının altına süpürmüş olmakla yetiniyor.

Bir vakitler Ortadoğu’nun bütün sıkıntılarıyla ilgilenen Türkiye’nin artık ortamda tek bir evrakı var; YPG’nin Suriye’deki varlığı. Bunu ortamdaki bütün aktörler de biliyor. Türkiye’nin bu hassasiyeti, onlarla yürütülen görüşmelerde bir zaafı haline gelmiş durumda.

911 kilometrelik hududunda yaşanan, 40 yıldır uğraştığı bir sıkıntıyla ilgili Türkiye’nin elinde silahtan öbür alet kalmamış durumda, sorunun tahlili için Cumhurbaşkanı Erdoğan bu yılın başından beri sekiz kere Rusya’ya gitti, artık de ABD’ye gidecek.

Operasyonla geçmişe yalnızca hadden 30 kilometre ileri sürülmüş YPG, Tel Abyad-Resulayn arasındaki inançlı yer kalmadı, artık milletlerarası hale gelmiş, yerkürenin gündemine girmiş bir Kürt sıkıntısı, ABD liderinin, Rus Savunma Bakanı ve Genelkurmay Başkanı’nın şahsen görüştüğü, Garp medyasında Arafat muamelesi yapılan bir PKK kumandanı da kaldı.

Bilançoyu bir de buradan bakarak yapmak gerek.

Next Post

2020 Avrupa’da Yılın Arabası için 35 aday belirlendi!

Cts Eki 26 , 2019
<br /> 2020 Avrupa'da Yılın Arabası mükafatını geçtiğimiz yıl Jaguar I-Pace kazanmıştı. Bu yıl ise kimin kazanacağını Mart 2020 öğrenebileceğiz ...

Son Yazılar

Son Yazılar