Fehmi Koru yazdı: Ahmet Altan, Fransız mecmuası, Trump; bu isimleri birleştiren mevzu başlığı adalet reformu…

Fehmi Koru* “Yazmadığım vakit ben bir hiçim, sıradan biriyim, yazmadığımda varlığımla yokluğum arasında bir fark yoktur. Ben aslında huzursuz …

Fehmi Koru*

“Yazmadığım vakit ben bir hiçim, sıradan biriyim, yazmadığımda varlığımla yokluğum arasında bir fark yoktur. Ben aslında huzursuz bir kişim da. Yazmak beni yok olmaktan da huzursuz olmaktan da koruyor. Kendimi kendimden korumak için de yazmam gerekiyor.”

Anlamışsınızdır, ancak tekrar de belirteyim: Hayır, yukarıda tırnak içerisinde verdiğim alıntı bana ilişkin değil. Kendisini anlatan bu satırları, cezaevindeki ikameti çoktan 1000 (bin) günü aşmış olan müebbet mahkumu Ahmet Altan Amerikan New York Times (NYT) gazetesi yazarı Rod Nordland’a not olarak göndermiş… 

NYT dünkü nüshasında ana gazete sahifelerinden birinin büyük bölümünü Ahmet Altan’a ve ahir ABD’de de basılan kitabı ‘I Will Never See The World Again’e (Dünyayı Bir Daha Asla Görmeyeceğim) ayırmış. O satırları Nordland’ın makalesinden aldım.

Çok satan romanlarıyla devletimiz dışında da tanınan bir yazar Ahmet Altan; bu sebeple kendisinin cezaevinde oluşu ve Türkçesi çıkmadığı halde değişik lisanlarda yayınlanan son kitabı yerkürede ilgi çekiyor.

İlgilenenler onun üzere nitelikli bir muharririn neden cezaevinde tutulduğunu anlamakta zorlanıyorlar.

Rod Nordland da zorlananlardan. Uzun metninin mahsusen müellifin cezalandırılmasıyla ilgili kısmını kısacık tutmuş:

“Ekonomi profesörü ve siyasi yorumcu olan kardeşi Mehmet ile birlikte tanınmış gazeteci Nazlı Ilıcak’ın TV programına çıkmışlar. Sonraki gün Recep Tayyip Erdoğan’ın hükümetine karşı kanlı bir darbe teşebbüsü olmuş; bir suikast teşebbüsü, Meclis’in bombalanması ve 300 kadar ölü… Altan kardeşler ve Bn. Ilıcak darbeyi başlatan ‘gizli mesajı’ vermekle suçlanmışlar…”

Verdiği malumat bu.

 

Metnin bütününü okuyanın Türkiye’de fikir özgürlüğünün ayaklar altında bulunduğunu düşünmemesi imkansız.

Ahmet Altan’ın 11 bin kişinin yattığı bir cezaevinde bulunduğunu ve bu kişilerin birçoklarının siyasi sebeplerle orada tutulduğunu da kayda geçiriyor müellif.

Kızalım mı?

Ben düşünelim diyorum.

Sebebini açıklayayım:

O denli sanıyorum ki, bugün yarın bu metnin çıktığı NYT’te de “Türkiye’de demokrasinin ve fikir özgürlüğünün var olduğu, cezaevlerinde haberleri ve metinleri yüzünden tek bir kişinin bile bulunmadığı” yolunda bir açıklama yan alacaktır.

Ya Ankara’dan gönderilecektir o açıklama, ya da Türkiye’nin Washington büyükelçisi imzasıyla…

Düzgün ama Ahmet Altan hayatında gazetecilik ve müelliflik dışında rastgele bir iş yapmamış biri. Romanları yalnız memleketimizde değil sair lisanlara çevrildiği için yerkürenin çeşitli devletlerinde de bilinen bir isim. 

“Cezaevlerinde tek bir müellif yok” açıklaması nasıl bir tesir yapacaktır onu okuyacak yabancılar üzerinde?

Adalet ıslahatı yapıldıysa, neden hâlâ cezaevindeler?

Hükümetin ‘adalet reformu’ ismini verdiği yasal düzenleme Meclis’ten de geçti. Metnini okuduğunuzda, birkaç problemli hususu bulunsa bile, demokratik bir memlekette yaşadığınızı hissettiriyor o yasa. Lakin yeniden de maddelerde yapılan iyileştirmelerin pratiklere yansımasını görmek gerekiyor.

Bilhassa de politikler ve gazetecilerle müellifler kelam konusu olduğunda.

Ahmet AltanNazlı Ilıcak ve Osman Kavala başta olmak üzere neden o muameleye uğradıkları anlatmakta zorlanılan isimler cezaevlerinde kaldıkları sürece ‘adalet reformu’ kavramının içi boş kalacaktır.

Muharrirleri cezaevinde tutmanın zararı daha çok onlara bu akıbeti reva görenlere ve devlete oluyor.

NYT muharriri, Ahmet Altan’a, “Senin üzere müelliflerin devlete bir zararı olmaz ki, rahatsız eden sineği ezdikleri üzere ezerler; o halde bu türlü bir kitabı yazmanın manası ne?” diye de sormuş. 

Bu soru bile devletimize ne gözle bakıldığını açığa vuruyor.

Cezaevlerinde tek bir siyasi kişilik, muharrir ve gazeteci kalmamalı.

İktidar alıngan olmamalı, Trump’a baksanıza…

Geçenlerde bir Fransız mecmuası kapağından duyurduğu bir haber-değerlendirmeyle devletimizde gündeme geldi. Gazetelerde ayıplandı mecmua, televizyonlarda kınandı. Orada kalabilirdi, kalmadı; devlet ismine kabahat duyurusunda bulunuldu ve galiba mecmua hakkında ceza davası da açıldı.

Türkiye’nin yine yerküre gündeminde olumsuz biçimde konum alması için böylelikle kapı aralanmış oldu. Artık o davanın görüldüğü her günün öncesi ve sonrasında Fransız kamuoyu hem kapaktan verilen argümanları birkaç defa daha işitecek, hem de “Fransa’da yayın yapan bir dergiye bu yapıldığına nazaran Türkiye hakkında duyduklarımız gerçek olmalı” diye düşünecek.

Tıpkı mecmua, 30 küsur yıl evvel, Türkiye’yi yeniden kapağına taşıdığında benimle yaptığı bir görüşmeyi de ağzımdan çıkanları tam aksine çevirerek haberinde değerlendirmişti. Nasıl kızmıştım.

Kızmıştım, ancak o kadar. Oradan alıp metinlerinde aleyhime kullananlar olduğunda gerçeği açıklamakla yetindiğimi hatırlıyorum.

Şu geçmişte bıraktığımız haftalarda gazetelerimizde ABD’nin başkanı Donald Trump’la ilgili ağza alınamayacak neler yazıldığını, televizyonlarda neler söylendiğini hatırlayalım. Trump hiçbiriyle ilgili dava açtı mı?

Açmaz. Açmaz, zira ABD’de Trump hakkında yazılan ve söylenenler bizdekilerden çok daha ileride. Hakaret de var, tarafın dibine batırma da…

Trump kendi memleketindeki gazeteler, mecmualar ve televizyonlarda hakkında yapılan tezviratlar için de dava açmıyor, açamıyor. 

O aleyhte yayınlar fikir özgürlüğü kapsamı içerisinde bedellendiriliyor.

İktidardakiler, Ahmet Altan’ın dediği üzere, ‘kendilerini korumak için de’ fazla alıngan olmaktan vazgeçmeliler…

[Son bir not: NYT’daki metnin muharriri kendi durumuyla müebbet mahkumu Ahmet Altan’ın durumunu mukayese ediyor. Dimağında tümör çıkmış ve Kendisinin günleri sayılıymış…]


*Bu yazı fehmikoru.com’dan alınmıştır.

Next Post

Megane Sedan’a yeni nesil motor seçenekleri geldi

Cts Eki 26 , 2019
Türkiye’nin en çok tercih edilen birinci üç arabası arasında bölge alan OYAK Renault Fabrikaları’nda üretilen Megane Sedan modelirene yeni ...

Son Yazılar

Son Yazılar